Kesin Viraj

-
     Unutulmuş bir yığına katılacaksın ve güruh diye bahsedecekler. Bahsetmeleri için bir neden olmadan bahsedecekler. Değersiz bir şekilde ölümü bekleyip seni saracakları beze değer biçeceksin, paran kalmayacak. Kalsa dahi seninle olmayacak. Onda gözleri yok zaten, o geçti. Nefesin rahatsız ediyor onları. Ekolojik dengede yerin yok. Bir enerji döngüsüne mensup, sıradan olmak için bile bir sıraya giremeyen biri olarak öldükten sonra var olacaksın. Haz duymadan, önemini doğru ile yanlış ile bağdaştıramadan saptamaya çalışacaksın. Doğru ne zaten bilmiyorsun, yanlışı ise kendinden ibaret sanıp kendinle bitireceksin. Zamanla bittiğini sadece bu kayda değer ikilemlerle ilgilenerek kayıt dışında kağıda geçiremeden kaybolacaksın.
     Evet bu senin hayatın. Hayat ile ilgili birçok kavramsal metodu sıralayıp, yaşadığını belirli duyularla ilişkilendirip gittiğini sanacaksın. Oysa bildiğimiz insancıl tavırlar, değil mi? Birileri sana böyle olmadığını söyleyebilir. Kimi kravatlı kimi cüppeli kimi çıplak. Düşüncelerinle var olduğunu, özgür olduğunu hatta bunları düşünmek zorunda olmadığından dem vuracaklar. Sonra ağzın bozulacak. Kollarından omuzlarına ürpertiler dolaşacak. Sonra çarşıya ineceksin. Binlerce yüz göreceksin. Bir yerde başlayacak sadece. İlk adımını attığın o yolun yüzünden başlayacak her şey. Adım atarak girdiğin o yoldan tekme atarak çıkacaksın. Bir döngüdesin sen.
     Biri ışıkları kapatacak mesela. Senin ise dermanım yok, açamayacaksın. Altına sıça sıça çürüttüğün bedeninden bir müddet sonra haz duyacaksın. Saplantı falan değil bu sadece güzel huylu bir sendrom olabilir. Huy demişken… Taşa böceğe sarsılacaksın. Öpüp burnundan içeriye sokacaksın. Beyninin yerini biliyorsun bu da bir şey. Sonra görünmeyeceksin, kaybolacaksın. Arşın arşın süründüğün bütün yeryüzünde, havayla karışıp külle yollanacaksın. Bu senin yalnızlığın. Bu senin tanrıtanımaz ve kırık dökük varlığın. Geldim yazıyorum ve yok olacağım. Zaten yoksam, daha fazla yok olacağım. Sıfır bile değil, eksi olacağım. Geldim yazıyorum. Unutulmuş bir sigaranın uzun ve düşmeyen külüne inatla yanmayı sürdüren süngeriyim. Yok olacağım. Merhabalar.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

fırt

-
      Hissediyorum. Pek fazla zamanım kalmamış gibi tenime değmeden hissediyorum. Zamanla alıp veremediğim yo, evet, ancak alıp da bir sonuca varamadığım kararları yan yana getirince zamanla birkaç sorunum varmış gibi bir sonuca varıyorum. Olsun. Sonuca varmak da başka bir yerden başlamak için belirli bir başlangıca teşvik ediyor.      İyi hissetmiyorum.     Kırıcı olmamaya gayret etmeye gayret ediyorum. Üzmemeye özen göstermeye enerjim kaldığınca inat ediyorum. Bu zamana kadar kısmen de olsa başarmış gibi hissediyorum ama -mış ekinden uzaklaşmış cümlelerle devam etmek için çaba göstermiyorum. -yor ekinden çekinen birkaç cümle daha sarf etmek için...         Ölümden döndüm. Dün gece. Yarın sabah olunca aynı cümleyi yine kuracağım. Ancak sırtımda hissettiğim acının gerçekliğiyle ölümden döndüğümü düşüneli birkaç yıl oldu. Her şey yavaş yavaş ilerleri bir an, hissettim. O gün ölümden döndüm. Düşerek ölümden döndüm. Ancak en ...
Devamı

Viraja Girerken Son Çıkıklar ve Kırıklar

-
     Bitmek tükenmek bilmeyen husumetleri her yanıma sarmışken yeni yaşıma mahcubiyetle girmek... Sahiden her anın bir bilinmezi vardı hep kafamda. Yaşarken ya da yaşamaya çalışırken yılları tutamamanın verdiği hüzün ve telaş, içimi okşarken ağzımı kapatıyordu. Birkaç ifade bırakabileceğim bir zaman aradım fakat o kadar yolumu kaybettim ki neyi aradığımı unuttum. Ben unuturken taraf tutamıyorum oysaki tarafsızlık da benim kafamın içinde kendimle hesaplaşmamın dayandığı bir taraftı. Bükülmez, kırılmaz ve çatlamaz; zaman gibi. Günler, aylar ve haftalar geçerken yıllara karnı şişti her şeyin. Tutamadım. Ara sıra çıngırağına vurdum ''dur ulan dur'' dedim fakat kendimi dinletemedim. Müdahale edemediğimiz bu zaman her halükarda hızlı geçer. Uzatamadım, kısaltamadım, üzerine oynayamadım. Sadece azıcık sakin olmasını istedim. ''Geçiyorsun ama nelere sebep oluyorsun ulan baksana!'' demek istedim. Ama diyemedim. Dersem herkes gibi bana kızar sandım. Sonra barışmay...
Devamı